Lubeteni

10 vjet nga masakra e Lubotenit

Gzim Emini — Fri, 12 Aug 2011 11:54:13 +0000

Sot është përvjetori i 10-të i masakrës së Lubotenit, kur forcat maqedonase të sigurisë vranë shtatë civilë shqiptare në fshatin Luboten të Shkupit. Rasti i Lubotenit ishte një ndër rastet e vetme që u procesuan dhe u gjykuan nga Tribunali Ndërkombëtarë për Krime Lufte, me ç`rast për krimet e kryera ndaj civilëve shqiptarë u dënua ish-pjesëtari i lartë i forcave të sigurisë maqedonase, Johan Tarçullovski, ndërsa i akuzuari i parë ish-ministri i Brendshëm, Lube Boshkovski u lirua nga akuza.

Në mëngjesin e 12 gushtit të vitit 2001 u zhvillua operacioni i ndërhyrjes së njësiteve policore – ushtarake në fshatin Luboten ku vranë shtatë civilë, banorë fshati, në mesin e tyre edhe një fëmijë gjashtë vjeçar Erxhan Aliu, me arsyetimin e operacionit se në fshat ishin të pranishëm pjesëtarë të UÇK-së.

I dënuar për krime lufte, Johan Tarçullovski u dënua për vrasje, thyerje të ligjeve të luftës, torturë dhe shkatërrim të pasurisë. Sipas aktakuzës, më 12 gusht 2001, anëtarët e një njësie policore të komanduar prej Johan Tarçulovskit kryen një sulm të paligjshëm në Luboten gjatë të cilit vdiqën shtatë shqiptarë etnikë, së paku 14 shtëpive iu vu zjarri qëllimisht dhe më shumë se njëqind banorë të fshatit që ishin meshkuj shqiptarë, u arrestuan dhe u rrahën, poshtëruan dhe u keqtrajtuan psikologjikisht. Kjo është e vetmja çështje gjyqësore e Tribunalit në lidhje me konfliktin gjashtëmujor në Republikën ish-Jugosllave të Maqedonisë. (INA)

Click here to view the embedded video.

Maqedonia të kërkojë falje për masakrën e Lubotenit !

Gzim Emini — Sun, 21 Nov 2010 17:03:28 +0000

Maqedonia duhet t’ju kërkojë falje shqiptarëve të Maqedonisë, e sidomos shqiptarëve të Lubotenit për masakrën të cilën e ka bërë me 10-12 gusht të vitit 2001. Në këtë masakër ishin vrarë dhjetë civilë shqiptarë, kurse për këtë vepër Gjykata e Hagës dënoi me 12 vjet burg Johan Tarçullovskin, udhëheqës i policisë dhe fajtor kryesor për këtë vepër makabër. Modeli i Srebrenicës, ku Serbia u kërkoi falje boshnjakëve për vrasjet të cilat i bënë forcat e sajë, duhet të aplikohet edhe në Maqedoni.

Deputeti i Bashkimit Demokratik për Integrim (BDI) Safet Neziri thotë se është e udhës që shteti ti kërkojë falje këtyre familjeve, jo për të sanuar dëmin, pasi ai nuk sanohet dot, por për ti respektuar ata si pjesëtarë të këtij shteti. “Sipas çdo logjike, me plot kuptimin human, në bazë të konventave ndërkombëtare të cilat janë të thyera nga vetë institucioni shtet ose Ministri e Punëve të Brendshme ose nga forcat e armatosura të shtetit, është e udhës që institucionalisht shteti apo presidenti apo kushdo qoftë institucion i lart i shtetit që me të vërtet të kërkohet falje edhe që në një mënyrë jo se mund të sanohet dëmi që është bë në atë periudhë, por është një lloj satisfaksioni edhe një lloj nderi dhe respekti ndaj qytetarëve jo-maqedonas, si qytetarë që llogariten me kushtetutë si të barabartë në Maqedoni”, tha deputeti Neziri.

Ndërsa ish Ministri i Punëve të Brendshme Lube Boshkovski thotë për “Lajm” se ai si ministër dhe si njeri ka bëra përpjekje më shumë se çdo qytetar i Maqedonisë për bashkëjetesës në këtë shtet, që të mos arrinte puna deri në masakër. “Nëse nuk intervenohej në kohë, nëse banorët e Lubancit dhe Radishanit nuk evakuoheshin me kohë, grupe të armatosura do të shkaktonin pasoja më të mëdha dhe luftë civile. Ne si polici e ndaluam atë, ndërsa çështja tani është shumë e ndërlikuar dhe jo serioze që të kërkohet dhe me dy fjali ti përgjigjemi një çështjeje për të cilën duhet kohë”, thotë Boshkovski. Ish kryepolicit i vjen keq për çdo viktimë, i vjen keq për çdo nënë që ka humbur djalë, por, siç thotë ai duhet të shihen të dyja anët e konfliktit. “Nuk duhet bërë paralelizëm mes masakrës së Lubotenit dhe Srebrenicës. Srebrenica është gjenocide, ndërsa Luboteni jo…Një viktimë është e njëjtë me një mijë, mirëpo nuk është akuza për gjenocid që ju ta krahasoni Lubotenin me Srebrenicën “, thotë Buçkovski, duke shtuar se si një njeri që jeton në fshatin Çellopek, që jeton bashkë me shqiptarët ka treguar keqardhje për të gjitha viktimat e konfliktit të vitit 2001. Ish ministri i policisë është i mendimit që parlamenti të diskutojë për komplet konfliktin e vitit 2001. “Jo të flitet për viktimat e Lubotenit, por të flitet për viktimat e vitit 2001, pasi fakt është që u shkaktua konflikti. Duhet të diskutohet në parlament për vitin 2001 dhe të mos rihapen më pas plagët”, theksoi ai.

Edhe ish Ministri i Mbrojtjes në atë kohë, Vllado Buiçkovski thotë se komplet ngjarjet e vitit 2001 duhet të debatohen në Parlament, e më pas të shihet se çfarë vendimesh do të merren. Ndërkaq ai nuk sheh paralelizëm mes masakrës së Srebrenicës dhe masakrës së Lubotenit. “Jo, jo, nuk mund të bëhet krahasim mes këtyre dy masakrave, pasi nëMaqedoni forcat e sigurisë po mbronin vendin”, tha ai, duke shtuar se nuk duhet të bëhet krahasim edhe mes veprimit që bëri presidenti Josifoviç dhe asaj që duhet të bëjë presidenti Ivanov. Më 10-12 gusht të vitit 2001 forcat policore dhe ushtarake maqedonase, vranë para shtëpive të tyre 10 shqiptarë të pafajshëm të fshatit Luboten. Kjo masakër u gjykua nga gjykata ndërkombëtare e Hagës. Ndërsa më 11 korrik të vitit 1995, trupat serbe të Bosnjës hynë në enklavën e mbrojtur nga OKB-ja në Srebrenicë dhe vranë mbi tetë mijë myslimanë. Kjo masakër është cilësuar si gjenocid nga Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë dhe nga Gjykata Ndërkombëtare për Krime të Luftës në ish-Jugosllavi. Edhe pse për nga numri i viktimave këto dy masakra nuk kanë të krahasuar, që të dyja janë masakra dhe në të dy rastet janë vrarë nga afër civilë të pafajshëm.

Pse s’kërkoni përgjegjësi prej Milenkovskit?

Ish kreu i Policisë, Lube Boshkovski thotë se përgjegjësi për rastin e Lubotenit duhet të mbaje dhe ish kryetari i atëhershëm i komunës, Ace Milenkovski. “Ai ishte si sherif i asaj zone (i zonës së Lubotenit),Milenkovski si sheriff shëtiste nëpër fshat, ai ikën tani prej përgjegjësisë”, thotë Boshkovsku, duke shtuar se për atë periudhë duhet të përgjigjet ai dhe shumë njerëz të tjerë.

Komuniteti shqiptar në Australi, ndihmon Kadri Jasharin

Gzim Emini — Sun, 21 Nov 2010 16:51:45 +0000

Një muaj më parë, ekipi i TV ALSAT-M vizitoi familjen Jashari në Luboten, duke sjell rastin e vogëlushit Kadri Jashari. I rritur pa prindër, djali përveç varfërisë, për ironi të fatit rezulton i harruar edhe nga shteti, pa asnjë dokumentacion.
Sot, ALSAT-M rikthehet në këtë familje, por kësaj radhe bashkë me Driton Malikun ndërsa përmes tij edhe një numër i madh i bashkatdhetarëve tanë që jetojnë dhe punojnë në Melburn të Australisë dhe qyteteve tjera përreth.
Bujaria e shqiptarëve të atjeshëm, të solidarizuar pas ngjarjes së përcjellë nga ALSAT-M, ka bërë që këtij vogëlushi t’i ofrohet një shumë prej mbi 10 mijë eurosh, që pritet t’i ndryshojë sado pak jetën 9 vjeçarit. Iniciator i fushatës për grumbullimin e fondit për vogëlushin ishte moderatori i programit në gjuhën shqipe në radion 3zzz, Kujtim Zhubi i cili ka gjetur edhe mbështetjen e këshillit të Radios dhe vëllait të Dritonit, Bujar Maliku. Fushatës i janë përgjigjur një numër i madh i bashkatdhetarëve dhe radio Kejsi nga Dandenongu.
“Për herë të parë unë do të falënderoja Televizionin kombëtar Alsat-M që do të transmetoj këtë çështje. Unë sot në këtë ditë të bukur jam shumë i lumtur që jam prezent dhe të vij të takoj vetë personalisht familjen. Unë do të kisha falënderuar iniciatorët që kanë marr këtë punë në dorë, do të kisha falënderuar dhe të gjithë ata shqiptarë dhe bashkatdhetar që jetojnë në Australi dhe kanë ndihmuar këtë vogëlush dhe edhe njëherë ju falënderoj edhe juve që keni marr këtë punë dhe keni bërë me të vërtetë punë të jashtëzakonshme. Shumë faleminderit, njëkohësisht i uroj edhe vogëlushit Kadriut të ketë një jetë të gjatë dhe të na bëhet një shqiptar si Skënderbeu”, kështu u shpreh Driton Maliku, përfaqësues i komunitetit shqiptar në Melburn-Autsrali.
Kadriu dhe anëtarët tjerë të familjes që kujdesen për të nuk gjenin dot fjalë për të shprehur falënderim për ndihmën e ofruar nga shqiptarët e Australisë, pasi kjo ndihmë paraqet shumën më të madhe të parave që kjo familje ka marr ndonjëherë nga shteti apo dikush tjetër.
“Faleminderit shumë, që jeni munduar. Faleminderit shqiptarëve në Australi që më kanë ndihmuar, unë kur të rritem dëshiroj të shkoj në Australi”, u shpreh vogëlushi Kadri Jashari.
“Faleminderit që keni ardhur ju me i vizitu dhe me i pa këto jetimë. Faleminderit Zoti ju ruajt, kur të këqija me sy mos pafshi, pasi keni kujtuar për këto jetimë. Faleminderit që kanë ardhur nga skaji i botës për të na ndihmuar. Zoti i ruajt, kur të keq me sy mos pafshin”, kështu u shpreh gjyshja e Kadriut, . Xhevrije Jashari.
“I përshëndes shumë këto mysafir prej Australie, që janë munduar dhe janë interesuar për djalin e vëllait tim me i ndihmua, shumë faleminderit prej tyre, shumë faleminderit prej këtyre zotërinjve prej Australie që janë interesuar me na ndihmuar neve shumë, s’di Zoti i pagoftë me gjitha të mirat”, tha xhaxhai i Kadriut, Afet Jashari.
Paratë e ofruara do të ndihmojnë familjen që t’i japë fund odisesë 9 vjeçare rreth dokumentacionit përkatës të vogëlushit Kadri Jashari. TV Alsat-M edhe njëherë përgëzon iniciatorët për këtë fushat dhe për humanizmin që treguan dhe dëshmuan edhe në vepër. Gjyltene Rexhallari

Vetëm homazhe për dëshmorët e Lubetenit

Bekri Ajdini — Tue, 11 Aug 2009 09:55:27 +0000

Vetëm homazhe për dëshmorët e Lubetenit

“Nuk do të ketë ndonjë organizim të posaçëm, do të bëhen vetëm homazhe dhe do të vendosen kurora me lule tek varrezat e dëshmorëve që u vranë tetë vite më parë”, tha për “Lajm”, Baki Alimi nga Lubeteni

Shkup, 10 gusht – Tetë vite pas masakrës së Lubetenit ku humben jetën dhjetë persona të pafajshëm do të bëhen vetëm homazhe pranë varrezave të tyre. “Nuk do të ketë ndonjë organizim të posaçëm, do të bëhen vetëm homazhe dhe do të vendosen kurora me lule tek varrezat e dëshmorëve që u vranë tetë vite më parë”, tha për “Lajm”, Baki Alimi, kryetar i këshillit organizativ të varrezave të dëshmorëve.

Fshati Lubeten i Shkupit ende jeton me pasojat e masakrës kur forcat policoro-ushtarake maqedonase në një aksion vranë dhjetë banor të këtij fshati, si hakmarrje ndaj tetë ushtarëve maqedonas që humbën jetën nga një minë të vendosur në fshatin Lubancë një ditë më parë. Aksioni i policisë e la Lubetenin me jetimë, gra pa burra, nëna pa fëmijë, fëmijë pa prindër. Për shkak të kësaj masakre para Tribunalit të Hagës u zhvillua process kundër ish-ministrit të brendshëm maqedonas Lube Boshkoski dhe udhëheqësit të njësive paramilitare “Luanët” Johan Traçullovski. Prokurori e parashtroi akuzën kundër Boshkovskit dhe Traçullovskit për shkeljen e ligjeve dhe zakoneve të luftës lidhur me rastin e Lubetenit. Megjithatë epilogu i këtij procesi të gjykimi ishte lirimi si i pafajshëm i ish-ministrit Boshkovski dhe dënimi prej 12 viteve për Johan Tarçullovskin. Familjarët e të vrarëve në aksionin policor në Lubeten ishin thellë të revoltuar dhe përplot reagime negative pritën lajmin për lirimin e ish-ministrit Boshkovski dhe dënimin me 12 vjet burg të Traçullovskit. Kurse nga ana tjetër, Qeveria e përshëndeti vendimin e Tribunalit të Hagës për lirimin e ish-ministrit të policisë, por shprehu keqardhje për dënimin e Traçullovskit.

Përkundër se kanë kaluar tetë vite ende ky rast nuk është zbardhur plotësisht. “Shumë gjëra kanë mbetur në hije, por pas lirimit të ish-ministrit Boshkovski nga Tribunali i Hagës ky rast nuk po shqyrtohet më”, tha Baki Alimi.

Ndryshe nga 10-12 gusht në Lubeten u masakruan dhjetë civilët shqiptarë, Erxhan Aliu, Dalip Murati, Muharrem Ramadani, Memet Memeti, Rami Jusufi, Xhelal Bajrami, Kadri Jashari, Bajram Jashari, Sulejman Bajrami dhe Atulla Qaili. Gjashtë vite pas ngjarjes tragjike në Lubeten u ngritë pllakë përkujtimore për të gjithë të vrarët.

Aktakuza e Gjyqit të Hagës

Bekri Ajdini — Thu, 06 Aug 2009 09:01:38 +0000

Pjese nga aktakuza e gjykates nderkombtare penale per ish- Jugosllavine kunder Lube Boshkovsit dhe Johan Tarcullovski

AKTAKUZE

Prokurori i Gjykates Nderkombetare Penale per ish-Jugosllavine, ne pajtim me autorizimet e veta, sipas nenit 18 te Statutit te Gjykates Nderkombetare Penale per ish-Jugosllavine (me tutje ne tekst: Statuti i Gjykates), i akuzon: LUBE BOSHKOVSKIN, JOHAN TARCULLOVSKI per SHKELJE TE LIGJEVE OSE ZAKONEVE TE LUFTES

PERGJEGJESI PERSONALE PENALE

Neni 7 (1) i Statutit te Gjykates

3. Johan TARCULLOVSKI eshte personalisht pergjegjes ne aspektin penal, sipas Nenit 7 (1) te Statutit te Gjykates per vepra penale te permendura ne Nenin 3 te Statutit te Gjykates, sic eshte parashtruar ne Aktakuze, te cilat ai i ka kryer, urdheruar, planifikuar, nxitur ose ndihmuar dhe mbeshtetur. Kur perdoret fjala “kryer” ne kete Aktakuze, prokurori nuk pohon se i pandehuri fizikisht ka kryer cilindo nga keto vepra penale me te cilat ngarkohet. “Kryer” ne kete Aktakuze perfshin pjesemarrje ne Nismen e Bashkuar Kriminale (NBK).

Nisme e bashkuar kriminale

4. Nisma e bashkuar kriminale ka filluar jo me heret se te premten me 10 gusht te vitit 2001 dhe ka vazhduar deri te dielen 12 gusht te vitit 2001, gjate konfliktit te armatosur ne IRJM.

Qellimi i Nismes se bashkuar kriminale ka qene qe te drejtohet sulm kunderligjor mbi civile dhe objekte civile ne fshatin Lubeten, qe nuk eshte arsyetuar me domosdoshmeri ushtarake, veper penale sipas Nenit 3 te Statutit te Gjykates. Veprat penale qe jane kryer ne Lubeten dhe me te cilat ai ngarkohet ne nenparagrafet prej 1 deri 3 te kesaj Aktakuze bejne pjese ne kuader te Nismes se bashkuar kriminale.

5. Johan TARCULLOVSKI ka punuar se bashku me anetaret tjere te Nismes se bashkuar kriminale, pjesetar te policise se rregullt dhe te policise se IRJM-se nen komanden e tij.

6. Johan TARCULLOVSKI ka marre pjese gjate gjithe periudhes se ekzistimit te Nismes se bashkuar kriminale ne nje ose me shume menyra vijuese:

(a) Prej qershorit deri ne gusht te vitit 2001 ai personalisht ka zgjedhur persona per formimin e njesise se tij te rregullt dhe rezerve policore qe ka marre pjese ne sulm.

(b) Prej qershorit deri ne gusht te vitit 2001 ai ka koordinuar armatosjen e pjesetareve te njesise se tij te rregullt dhe rezerve, e cila ka marre pjese ne sulm.

(c) Ndermjet 10 dhe 12 gushtit te vitit 2001 me ndihmen e nepunesve te larte shteterore dhe policore, ai i ka bindur komandantet me te larte policore dhe ushtarake te cilet kane qene pergjegjes per sigurine ne rajonin e Lubetenit qe ta mbeshtesin sulmin mbi Lubeten.

(c) Ai ka kerkuar dhe fituar logjistike, mbeshtetje materiale dhe te armatosur per sulmin mbi Lubeten nga komandantet me te larte policore dhe ushtarake te stacionuar ne rajonin e Lubetenit ndermjet 10 dhe 12 gushtit te vitit 2001.

(d) Ai ka nxitur policet e rregullt dhe rezerve ne njesine e tij qe te marrin pjese ne sulmin mbi Lubetenin.

(dh) Ai ka vendosur per armet, potencialin njerezor, logjistiken dhe mbeshtetjen tjeter materiale qe duhej te perdorej gjate sulmit.

(e) Ai ka percaktuar kohen, metoden, menyren, objektivat dhe caqet e sulmit.

(e) Ai u ka urdheruar policeve te rregullt dhe rezerve ne njesine e tij, duke perdorur pozicionin e vet te autoritetit, qe ta sulmojne Lubetenin.

(f) Ai ka qene i pranishem dhe ka marre pjese si udheheqes dhe personalisht ka dhene udhezime ne sulmin kembesorik dhe ka qene i pranishem ne vendin e veprave personale kriminale per te cilat ngarkohet ne kete aktakuze.

7. Johan TARCULLOVSKI ka marre pjese ne Nismen e bashkuar kriminale si bashkautor. Johan TARCULLOVSKI dhe anetaret tjere te Nismes se bashkuar kriminale kane vepruar ne baze te objektivave te perbashketa, me qellime te njejta.

8. Ne fakt, veprat penale te numeruara ne nenparagrafet prej 1 deri 3 te kesaj Aktakuze paraqesin pasoje natyrore dhe te parashikueshme nga realizimi i objektivit te Nismes se bashkuar kriminale, te drejtohet sulm direkt kunderligjor mbi civile dhe objekte civile ne fshatin Lubeten dhe Johan TARCULLOVSKI ka qene i vetedijshem se vepra te tilla penale jane pasoje e mundshme nga realizimi i Nismes se bashkuar kriminale dhe ne menyre te vetedijshme ka vendosur te marre pjese ne kete nisme.

Urdherimi, planifikimi dhe nxitja

9. Johan TARCULLOVSKI eshte, po ashtu, personalisht pergjegjes ne aspektin penal per urdherimin, planifikimin dhe nxitjen e veprave penale me te cilat e ngarkon Aktakuza me ate qe ka marre pjese ne sulmin e Lubetenit, sic eshte pershkruar ne paragrafet 6 (a) deri (f) me siper. Ai drejtperdrejt ka pasur per qellim qe t`i kryeje ato vepra penale ose, fundja, ai ka qene i vetedijshem per mundesine e madhe se ato vepra penale do te kryhen gjate zbatimit te urdherave, planeve dhe nxitjeve te tij.

Ndihma dhe mbeshtetja

10. Krahas kesaj, Johan TARCULLOVSKI i ka ndihmuar dhe mbeshtetur veprat penale me te cilat ngarkohet ne Aktakuze, me ate qe ka marre pjese ne sulmin mbi Lubetenin, sic eshte pershkruar ne paragrafet 6 (a) deri (f) me siper. Ai ka qene i vetedijshem se e ndihmon kryerjen nga ana e kryeresve te veprave te percaktuara penale, te parashtruara ne kete Aktakuze, ose, fundja, ka qene i vetedijshem se nje ose me shume vepra penale me siguri do te kryhen nga ata dhe e ka ditur se sjelljet e tij do ta ndihmojne kryerjen e kesaj ose ketyre veprave penale.

Neni 7 (3) nga Statuti i Gjykates

…12. Lube BOSHKOVSKI ne postin e ministrit te Puneve te Brendshme ka pasur de jure dhe de fakto fuqine e komandes dhe kontrollit mbi forcat policore qe kane marre pjese ne veprat penale te permendura ne kete aktakuze. Lube BOSHKOVSKI, si minister i Puneve te Brendshme i IRJM-se, ka qene autoriteti me i larte ne Ministrine e Puneve te Brendshme (MPB). Nje nder detyrat e tij zyrtare ka qene siguria publike dhe shteterore. Si minister i Puneve te Brendshme i IRJM-se, Lube BOSHKOVSKI ka pasur autorizim dhe pergjegjesi te plote per funksionimin e forcave policore, si ato te rregullta ashtu edhe ato rezerve ne kuader te IJRM-se…

…14. Lube BOSHKOVSKI e ka ditur dhe ka pasur arsye te dije se veprat penale te permendura ne kete aktakuze jane kryer nga ana e vartesve te tij. Krahas te tjerave, dijenia e tij ka qene e siguruar permes mbikeqyrjes se prones se shkaterruar dhe te paraburgosurve te maltretuar ne afersi te vendit te sulmit ne oret e hershme te pasdites me 12 gusht 2001, permes takimeve me pjesemarresit ne sulmin e 12 gushtit 2001, raporteve te brendshme policore, mediave publike, duke perfshire edhe gazetat e perditshme shqiptare dhe maqedonase, takimeve me perfaqesuesit dhe gazetaret nderkombetare dhe raporteve te organizatave nderkombetare te parashtruara disa dite dhe jave pas krimeve.

15. Ndermjet gushtit te vitit 2001 dhe majit te vitit 2002, pasi qe prokurori i Gjykates Nderkombetare Penale per ish-Jugosllavine i informoi autoritetet e IRJM se ajo e shfrytezon epersine lidhur me veprat e supozuara penale qe rezultojne nga Sulmi mbi Lubeten ne gusht te vitit 2001, Lube BOSHKOVSKI ka pasur per obligim qe t`i ndeshkoje vartesit e tij qe i kane kryer veprat penale te permendura ne kete Aktakuze. Mirepo, ai nuk ndermori masa te nevojshme dhe racionale per ta bere kete. Gjate kesaj periudhe asnjeri nga vartesit nuk u ndeshkua ne asnje menyre per veprat penale me te cilat ngarkohen ne kete Aktakuze, e as qe, nga ana tjeter, eshte zbatuar ose aprovuar nga ai ndonjefare hetimi i mirefillte ose jane autorizuar nga ai organe tjera qe ne menyre efektive t`i shqyrtojne veprat penale.

16. Ne kuader te detyrave te Lube BOSHKOVSKIT eshte edhe obligimi qe t`i shqyrtoje dhe t`i vendose faktet per veprat penale dhe te urdheroje masa adekuate ndeshkuese per kryeresit. Lube BOSHKOVSKI, edhe krahas faktit qe i ka ditur kryeresit e perzier ne sulm, ne kurrfare menyre te mirefillte pas sulmit nuk ka inicuar marrje ne pyetje te Johan TARCULLOVSKIT, ose hetim te aktiviteteve te njesise policore me 12 gusht te vitit 2001, ose te aktiviteteve te policeve pergjegjes per veprimin e vrazhdte me banoret e Lubetenit, te cilet ishin paraburgosur, ndonese ka qene ne pozite per ta bere kete.

17.Lube BOSHKOVSKI ka qene i vetedijshem per pergatitjet e njesive policore te Johan TARCULLOVSKIT per sulmin mbi Lubeten dhe per perzierjen e tyre ne sulmin para dhe gjate operacionit te tyre me 12 gusht te vitit 2001, ndersa megjithate nuk ka siguruar qe te behet ndonjefare hetimi per t`u shqyrtuar perzierja e tyre ne veprat penale me te cilat ngarkohen ne kete Aktakuze. Lube BOSHKOVSKI ka qene i vetedijshem per paraburgimin e nje numri te madh te civileve me prejardhje etnike shqiptare nga Lubeteni dhe ka qene i vetedijshem ose, fundja, ka pasur arsye te dije se me- dhe pas 12 gushtit te vitit 2001 eshte vepruar ne menyre te vrazhdet me shqiptaret e paraburgosur dhe nuk ka bere kurrfare angazhimi te mirefillte per t`i shqyrtuar keto pohime te supozuara dhe te ndeshkoje kryeresit.

AKTAKUZA

NENPARAGRAFI 1

VRASJE

RAMI JUSUFI

18. Rreth ores 8.20 ne mengjes, te dielen me 12 gusht te vitit 2001, pjesetare te njesise policore nen komanden e Johan TARCULLOVSKIT ne menyre te dhunshme kane hyre ne oborrin e shtepise. Rami JUSUFI, burre 33-vjecar, shqiptar etnik, po flinte ne krevatin e vet kur nena e tij e ka thirrur qe te vinte ne deren e hyrjes. Ai ka shkuar deri te dera, ne pizhame, i paarmatosur dhe menjehere eshte pushkatuar prej se afermi ne stomak permes deres se hapur nga njeri prej policeve. Ai ka nderruar jete pas dy oresh.

SULEJMAN BAJRAMI, MUHARREM RAMADANI DHE ATULLA QAILI

19. Disa ore me vone, rreth ores 11.00 paradite, te dielen me 12 gusht te vitit 2001, Johan TARCULLOVSKI dhe pjesetaret e njesise policore kane ardhur deri te shtepite e Adem AMETOVSKIT dhe Zija ADEMIT, te cilat gjenden rreth 20 metra larg njera-tjetres, ne pjesen e siperme lindore te fshatit. Ne keto dy shtepi, burra, gra dhe femije, te gjithe te paarmatosur, kane kerkuar strehim nga sulmi ushtarak ne dy bodrumet.

20. Policet u kane urdheruar burrave qe te dalin nga bodrumet dhe 13 prej tyre i kane renditur prane portes kryesore te shtepise se Adem AMETOVSKIT. Policet i kane detyruar burrat qe te shtrihen ne toke ku te gjithe jane rrahur me shume here dhe ne menyre te ashper. Sulejman BAJRAMI, shqiptar 23-vjecar, eshte ngritur dhe ka tentuar te arratiset. Atehere eshte vrare nga nje plumb se paku nga njeri prej policeve. Pas kesaj, policet u kane urdheruar dhjete prej dymbedhjete burrave te mbetur qe te shkojne ne fshatin fqinj maqedonas Lubance. Dy te tjereve, njerez me te vjeter, u eshte urdheruar nga policet qe ta braktisin vendin. Kur keta te dy po largoheshin, policet kane gjuajtur mbi ta dhe e kane vrare Muharrem Ramadanin, shqiptar 65-vjecar.

21. Atulla QAILI, shqiptar 35-vjecar, eshte nje nder dhjete vetat qe kane qene te detyruar te shkojne ne Lubance, sikurse te tjeret, edhe me tutje eshte rrahur pasi qe e kane braktisur fshatin. Kur ka mberritur te postblloku policor kontrollues para Shtepise se Braces, ne kufirin ndermjet fshatrave Lubeten dhe Lubance, Atulla QAILI ka pasur lendime serioze. Serish ka qene i goditur me shqelma ne ate vend. Ai eshte transferuar bashke me te tjeret ne nje rimorkio te hapur te kamionit deri te stacioni policor ne Mirkovc, ku serish eshte rrahur nga policia.
Para se te dergohet nga stacioni policor ne spital gjithe trupin e ka pasur te mavijosur, me lendime dhe te pergjakur. S`ka qene ne gjendje te flase si pasoje e lendimeve. Pasdite me 13 gusht te vitit 2001 Atulla QAILI ka nderruar jete ne spitalin e Shkupit si pasoje e rrahjes.

XHELAL BAJRAMI, BAJRAM JASHARI DHE KADRI JASHARI

22. Rreth ores 12.00 ne mesdite, te dielen me 12 gusht te vitit 2001 pas vrasjes se Sulejman BAJRAMIT dhe Muharrem RAMADANIT, Johan TARCULLOVSKI dhe pjesetaret e njesise policore nen komanden e tij jane nisur permes fshatit ne lindje drejt shtepise se Qani JASHARIT, ku pese burra te paarmatosur ishin strehuar para perparimit te njesise policore. Me te arritur, policia e ka thirrur te zotin e shtepise dhe me pas ka hapur zjarr mbi shtepine. Pastaj, policia ia ka vene flaken shtepise dhe ahurit me benzine. Atehere njerezit qe kane qene brenda kane kercyer permes dritareve te prapme te shtepise dhe jane fshehur pas staxhionit per tharjen e duhanit, rreth tridhjete metra me tutje. Policia ka shtier mbi njerezit duke i detyruar qe te vrapojne drejt malit prapa shtepise. Perderisa vraponin, tre veta prej burrave, Xhelal BAJRAMI, 29-vjecar, Bajram JASHARI, 34-vjecar, dhe Kadri JASHARI, 31-vjecar, te gjithe burra te perkatesise etnike shqiptare, jane vrare nga te shtena prej rreth 100 deri 150 metra nga shtepia. Dy te tjeret kane arritur te arratisen, njeri me plage plumbi, ndersa tjetri i palenduar.

23. Me veprat ose leshimet e pershkruara me lart Lube BOSHKOVSKI dhe Johan TARCULLOVSKI jane pergjegjes ne aspektin penal, sic eshte pershkruar ne menyre detajore ne paragrafet prej 3 deri 17 per:

NENPARAGRAFI 1: Vrasje, SHKELJE TE LIGJEVE DHE ZAKONEVE TE LUFTES, te parapara ne Nenin 3 (1)(a) nga Konventa e Gjeneves e vitit 1949 dhe te ndeshkueshme sipas Nenit 3 dhe Nenit 7 (1) dhe 7 (3) te Statutit te Gjykates.

NENPARAGRAFI 2:

SHKATERRIM I PASKRUPULLT I QYTETEVE, QYTEZAVE DHE FSHATRAVE:

24. Ndermjet ores 10.00 ne mengjes dhe ores 05.00 pasdite te dielen, me 12 gusht te vitit 2001, perderisa njesia policore nen komanden e Johan TARCULLOVSKIT levizte neper fshatin Lubeten nga skaji verilindor drejt skajit juglindor, pjesetaret e grupit qellimisht kane ndezur se paku 14 shtepi. Keto ngjarje kane ndodhur gjate sulmit te pergjithshem mbi popullaten civile te Lubetenit. Krahas djegies se shtepive policet kane demtuar shtepi permes perdorimit te bombave te dores dhe armeve te kalibrit te vogel. Si rezultat i ketyre veprimeve 14 shtepi kane qene seriozisht te demtuara ose shkaterruara. Ne pjesen veriore, 6 shtepi njera prane tjetres kane qene te shkaterruara ose seriozisht te demtuara. Ne pjesen e siperme lindore, 5 shtepi jane shkaterruar ose demtuar seriozisht dhe ne pjesen e poshtme lindore 3 shtepi jane shkaterruar ose demtuar seriozisht. Me shume detaje per karakteristikat dhe madhesine e ketyre 14 pronave te shkaterruara ne menyre te paskrupullt gjate ketij sulmi jane dhene ne Shembullin A, i cili i eshte bashkangjitur kesaj Aktakuze dhe paraqet pjese te saj.

25. Me veprat ose leshimet e pershkruara me lart Lube BOSHKOVSKI dhe Johan TARCULLOVSKI jane pergjegjes ne aspektin penal qe eshte pershkruar ne menyre detajore ne paragrafet prej 3 deri ne 17 per:

Nenparagrafi 2: Shkaterrim i paskrupullt i qyteteve, qytezave dhe fshatrave, SHKELJE E LIGJEVE DHE ZAKONEVE TE LUFTES, qe ndeshkohen sipas Nenit 3(6) dhe Nenit 7(1) dhe 7(3) te Statutit te Gjykates.

NENPARAGRAFI 3:

VEPRIM I VRAZHDE

26. Gjate periudhes ndermjet te dieles, 12 gusht te vitit 2001 dhe te merkures 15 gusht te vitit 2001 gjate sulmit kembesorik mbi Lubeten nga ana e Johan TARCULLOVSKIT dhe pjesetareve te njesise se tij policore me shume se njeqind burra te perkatesise etnike shqiptare, banore te fshatit, jane arrestuar dhe i jane nenshtruar shkaktimit te qellimshem te dhimbjes se fuqishme ose maltretimit me rrahje, nencmim, torturim dhe maltretim psikik. Me keta banore eshte vepruar ne menyre te vrazhdte ne kuader te Lubetenit, ne dy postblloqe policore kontrolluese afer dhe jashte fshatit, ne pese stacione policore edhe ne komunen e Cairit edhe ne qytetin e Shkupit, si dhe ne nje gjykate ne Shkup dhe ne nje spital te Shkupit.

27. Veprimi i vrazhdte se pari ka ndodhur ne dy lokacione, njeri ne Lubeten dhe tjetri jashte tij. Ne fshat, 13 banore, shqiptare etnike, kane qene te rrahur rende ne shtepine e Adem AMETOVSKIT ne menyren e pershkruar me siper dhe me poshte. Jashte fshatit, te nje postbllok policor kontrollues i cili eshte 3-4 kilometra nga fshati Lubeten ne drejtim te Shkupit, police te rregullt dhe rezerve kane paraburgosur se paku nentedhjete banore meshkuj qe kane qene ne arrati nga sulmi kembesorik i Johan TARCULLOVSKI dhe pjesetareve te njesise se tij policore ne Lubeten dhe fizikisht dhe psikikisht kane maltretuar se paku gjysmen e tyre.

28. Pas ketyre paraburgimeve dhe rrahjeve te para ne keto dy lokacione, te dyja grupet e njerezve te paraburgosur jane transferuar ne stacione te ndryshme policore, e me pas ne disa raste ne Gjykaten Themelore Shkupi 2 dhe ne Spitalin e Qytetit ne Shkup. Grupi i pare i banoreve te paraburgosur dhe rrahur jane derguar nga shtepia e Adem AMETOVSKIT ne Lubeten se pari ne postbllokun policor kontrollues te Shtepia e Braces, jashte fshatit, dhe prej ketu ne stacionin policor “Mirkovci”. Nga stacioni policor, gjysma e tyre me pas jane derguar ne Spitalin e qytetit ne Shkup, ndersa pjesa tjeter ne Gjykaten Themelore Shkupi 2.

29. Grupi i dyte i banoreve qe jane paraburgosur dhe rrahur eshte shkeputur nga nje kolone prej njeqind banoreve te Lubetenit te cilet kane tentuar ta braktisin fshatin ne kembe, ne frike prej sulmeve dhe kane levizur ne drejtim te Shkupit. Rreth 3-4 metra nga fshati, ne Rrugen e Lubetenit, te postblloku policor “Buzallak”, banore te paarmatosur civile meshkuj te Lubetenit jane vecuar nga grate dhe femijet ne kolone. Se paku gjysma e burrave jane rrahur nga policia te Buzallaku, e me pas nentedhjete prej tyre jane transferuar kohe pas kohe ne grupe te caktuara ne stacionet policore, me se shumti ne Shkup edhe ate ne Cair (Butel), Kisella Vode (Proleqe) Bit-Pazar dhe Karposh, ku me tutje me ta eshte vepruar ne menyre te vrazhdte. Si pasoje e lendimeve te marra disa prej ketyre burrave jane derguar ne Spitalin e qytetit ne Shkup. Ne te gjitha keto vende rrahjet jane kryer nga police, rezerviste ose civile, te cileve policia u ka lejuar qe ta zbatojne rrahjen.

30. Paraburgimi dhe rrahja e ketyre burrave te burgosur ka qene e organizuar, sistematike dhe kembengulese. Shumica e te paraburgosurve jane rrahur serish ne cdo lokacion te ardhshem. Per shembull, gjate kesaj periudhe prej tri diteve, se paku shtate burra jane rrahur ne pese lokacione te ndryshme, se paku njezet e pese burra jane rrahur ne kater lokacione te ndryshme, se paku dyzet e kater burra jane rrahur ne tri lokacione te ndryshme, se paku njezet burra jane rrahur ne dy lokacione dhe se paku dy jane rrahur ne nje lokacion.

(Ne tekstin e metejshem te aktakuzes jepen detaje per maltretimin e shqiptareve te arrestuar se pari ne fshat dhe rrethine – shtepine e Adem Ametovskit, postbllokut kontrollues te quajtur Shtepia e Braces, e me pas rrahja ne stacionet policore: “Mirkovci”, stacionin kontrollues “Buzallak”, stacionin policor “Cair” (Butel), stacionin policor “Kisella Voda” (Proleqe), stacionin policor “Bit-Pazar”, stacionin policor “Karposh”, ne Gjykaten Themelore Shkupi 2 dhe ne Spitalin e qytetit ne Shkup).

TE DHENA TE PERGJITHSHME JURIDIKE

43. Gjate gjithe kesaj periudhe me te cilen nderlidhet kjo aktakuze, ekzistonte gjendje e konfliktit te armatosur ne IRJM.

44. Gjate gjithe kesaj periudhe me te cilen nderlidhet kjo aktakuze, Lube BOSHKOVSKI dhe Johan TARCULLOVSKI kane qene te obliguar qe t`u permbahen ligjeve dhe zakoneve me te cilat rregullohet zbatimi i konfliktit te armatosur, duke perfshire edhe Konventen e Gjeneves te vitit 1949 dhe protokolleve plotesuese ndaj saj.

(Jepen fakte plotesuese per Maqedonine, ndarjen etnike te vendit, konfliktin e armatosur, pozicionet e Armates dhe te UCK-se ne afersi te fshatit Lubeten, si dhe si ka ardhur deri tek incidenti)

INCIDENTI ME MINEN

60. Rreth ores 08.00 te mengjesit, te premten me 10 gusht te vitit 2001, rreth 5 kilometra ne veri te Lubetenit, ne rajonin e kurores malore te Karadakut te Shkupit, nje automjet ushtarak i IRJM-se qe i takonte Batalionit te trete te Brigades se pare gardiste ishte shkaterruar nga nje mjet shperthyes me teledirigjues, ne prite, te vendi i quajtur Stanet e Lubetenit, i cili eshte rreth 200 metra nga pozicionet e Batalionit te trete te IRJM-se. Automjeti po i dergonte ne Lubance ushtaret e Cetes se dyte te cileve u kishte perfunduar nderrimi.

61. Tete ushtare te IRJM-se u vrane gjate incidentit. Dy nga te vraret ishin banore te fshatit kufitar Lubance. Menjehere pas shperthimit, pjesetare te UCK-se hapen zjarr mbi kamionin, duke e nxitur Ceten e dyte te IRJM-se qe te pergjigjet, qe u shnderrua ne shkembim disaoresh te zjarrit ndermjet dy grupeve. Kjo perberje e UCK-se, me pas, po ate mengjes u sulmua nga helikopteret MI-24 te Forcave ajrore te IRJM-se ne afersi te Staneve te Lubetenit.

SULMI MBI LUBETENIN – E PREMTE 10 GUSHT 2001

62. Po ate dite, te premten 10 gusht 2001, pas shkembimit te zjarrit ndermjet UCK-se dhe Batalionit te trete, ky i fundit hapi zjarr nga arma e kalibrit te vogel dhe shtiu se paku dy granata minahedhese/mina topi mbi Lubetenin, gjoja si hakmarrje per vdekjen e tete ushtareve te Stanet e Lubetenit. Keto granate vrane dy civile, ne mesin e te cileve nje femije pesevjecar. S`kishte caqe tjera legjitime ushtarake ne fshat, pervecse ndoshta nje grupi prej tre personave te armatosur. Kurrfare aktivitetesh armiqesore nuk jane kryer nga ana e ketyre njerezve ose cilido pjesetar i popullates nga fshati. Me vone, po ate dite, njesia policore nen komanden e Johan TARCULLOVSKIT arriti ne fshatin fqinj Lubance. Gjate nates ndermjet 10 dhe 11 gushtit te vitit 2001 kjo njesi beri nje vezhgim te Lubetenit.

SULMI MBI FSHATIN LUBETEN – E SHTUNE 11 GUSHT 2001

63. Ndermjet ores 08:00 ne mengjes te shtunen, 11 gusht 2001, Batalioni i trete hapi zjarr mbi Lubetenin nga arma e kalibrit te vogel. Me vone, po ate dite, ndermjet ores 5.30 dhe 6.00 njesia policore e Johan TARCULLOVSKIT shtiu disa raketa 66-milimetershe mbi fshat. S`kishte kurrfare caqesh legjitime ushtarake ne fshat e as cfaredo aktivitetesh armiqesore qe ishin kryer nga pjesetaret e popullates se fshatit.

SULMI MBI FSHATIN LUBETEN – E DIEL 12 GUSHT 2001

64. Te dielen, 12 gusht 2001, fshati Lubeten u ndodh nen sulm te fuqishem te kombinuar nga ana e nje njesie policore nen komanden e Johan TARCULLOVSKIT dhe Armates se IRJM-se. Rreth ores 8 te mengjesit njesia policore e Johan TARCULLOVSKIT e perbere prej rreth 100 njerezve hyri ne skajin veriperendimor te Lubetenit, nga Lubanca. Sulmi kembesorik i ketij grupi perparonte neper rrugen pergjate boshtit te fshatit nga veriu drejt jugut. Sulmi u perqendrua kryesisht ne pjeset veriore dhe lindore te fshatit, perderisa njesia levizte neper Rrugen Pese, para se te ktheje drejt lindjes neper rrugen drejt Rashtakut. Njesia ndezte shtepi dhe linte gjurme te shkaterrimit ashtu sic perparonte drejt fshatit.

65. Batalioni i trete i Brigades se pare gardiste siguronte mbeshtetje me topa per sulmin kembesorik te policise dhe shtiu ndermjet 40 dhe 60 granata 120-milimetershe, 82-milimetershe dhe 76-milimetershe ne dhe rreth fshatit ndermjet ores 06.00 dhe 10.00 te mengjesit.

Granatimi duhej ta corganizonte rezistencen e mundshme te perparimit te njesise policore te Johan TARCULLOVSKIT qe ndoshta ka ekzistuar ne fshat.

66. Si rezultat i sulmit te kombinuar te policise dhe armates ne fshat te dielen me 12 gusht te vitit 2001, brenda 4 deri 6 oreve, gjashte civile, banore shqiptare, jane pushkatuar nga njesia policore e Johan TARCULLOVSKIT dhe nje banor civil shqiptar eshte vrare nga granatimi i armates.

Njeheresh, njesia policore e Johan Tarcullovskit ne menyre sistematike u ka vene flaken se paku 14 shtepive ne fshat. Bashke me granatimin e shtepive nga ana e armates, gjithsej 21 shtepi jane shkaterruar teresisht, pjeserisht te shkaterruara ose te demtuara nga ndezja, te shtenat, granatimi ose kombinim i te trijave. Njezet banore jane rrahur ne menyre te ashper dhe jane paraburgosur, prej te cileve dhjete jane derguar ne stacionin policor “Mirkovci”. Njeri prej ketyre burrave ka vdekur si pasoje e veprimit te vrazhdet qe eshte kryer mbi te. Shumica e banoreve kane qene te detyruar te ikin nga fshati per t`iu shmangur vdekjes ose lendimeve.

67. Pas sulmit kembesorik, ne oret e vonshme te pasdites, rreth 90 burra civile, banore te Lubetenit jane arrestuar nga policia derisa po iknin nga fshati. Me pas ata jane transportuar dhe paraburgosur ne qendra te ndryshme paraburgimi ne dhe rreth Shkupit ku jane mbajtur dhe me ta eshte vepruar ne menyre te vrazhdte per rreth 48 ore.

68. Te dielen me 12 gusht te vitit 2001, prania e luftetareve te armatosur shqiptare ne Lubeten ishte vleresuar ne maksimum 10-15 persona te armatosur me arme automatike dhe se paku nje mitralez. Keta individe kane vepruar ose vete ose ne grupe te vogla per t`iu kundervene njesise policore te Johan TARCULLOVSKIT.

69. Ne menyre plotesuese, me 12 gusht te vitit 2001, nje kontingjent prej 60 luftetareve te UCK-se arriti para Lubetenit nga Nikshtaku, fshat ky 12 kilometra larg Lubetenit. Grupi tentoi ta rrethoje Ceten e dyte te Batalionit te trete dhe te hyje ne Lubeten.

Mirepo, ky grup ishte ndalur nga ushtria te Guri i Bardhe dhe Perroi i Rashtakut, rreth 4 kilometra nga Lubeteni dhe Ceta e dyte e Batalionit te trete hapi zjarr drejt tyre. Disa burime informojne se UCK-ja ka pesuar viktima nga sulmi i armatosur i ushtrise.

70. Ndermjet ores 10.00 dhe 11.00 ne mengjes UCK-ja hapi zjarr me minahedhes 82-milimetersh nga vendi Guri i Bardhe, kuota 1470, deri 4 kilometra nga Lubeteni, mbi pozicionet e Cetes se dyte te Batalionit te trete, ne tentim per ta mbrojtur terheqjen e njesise se UCK-se. Te gjitha aktivitetet e armatosura rreth fshatit Lubeten me 12 gusht te vitit 2001 pushuan ndermjet ores 04.00 dhe 05.00 pasdite.

Kjo aktakuze eshte botuar ne revisten javore “LOBI” -Shkup me date 21 mars 2005

Kush e urdheroi Tarcullovskin?

Bekri Ajdini — Sun, 26 Jul 2009 17:20:10 +0000

Kur ish-ministri i Punëve të Brendshme të Maqedonisë u prangos në Kroaci, në vitin 2004, të gjithë të mbijetuarit e fshatit Luboten menduan se drejtësia më në fund u vendos. Ai u ekstradua në Hagë dhe, pas një procesi të gjatë, u lirua si i pafajshëm.

AGIM POPOCI

13 korrik – Kur ish-ministri i Punëve të Brendshme të Maqedonisë u prangos në Kroaci, në vitin 2004, të gjithë të mbijetuarit e fshatit Luboten menduan se drejtësia më në fund u vendos. Ai u ekstradua në Hagë dhe, pas një procesi të gjatë, u lirua si i pafajshëm.Sikur të mos merren fare parasysh dëshmitë e atyre shqiptarëve që, në gusht të vitit 2001 panë tmerrin me sy, përgjegjësitë komanduese, vendimi për të akuzuarin e dytë, Johan Tarçullovski, e bën të pakuptimtë vendimin për Boshkovskin. Trupi gjykues, në vendimin e tij, merr parasysh faktin se “Tarçullovski ka qenë oficer i ri dhe ka vepruar në bazë të urdhrave”, dhe urdhra këtij njeriu i kanë dhënë vetëm dy njerëz, përveç gruas: Boris Trajkovski dhe Lube Boshkovski.

“I pafajshmi” në kërkim

“Heroi” maqedonas, Lube Boshkovski, po kërkohej në vitet 2003-2004 jo nga ndonjë gjykatë shqiptare, por nga Gjykata e Hagës. Ai po i ikte drejtësisë, sepse ishte “i pafajshëm”. Vetëm shqiptarët nuk e kuptonin ikjen e tij. Por pasi ra në pranga, në fund të gushtit të vitit 2004 në Kroaci, shqiptarët u qetësuan dhe, duke besuar në drejtësinë ndërkombëtare, menduan se ky njeri do të përgjigjet para ligjit, të paktën për masakrën e Lubotenit.
Fillimi i seancës gjyqësore në Hagë u kuptua me seriozitet nga shqiptarët, sepse aty kishin përfunduar ish-ministri i Punëve të Brendshme të Maqedonisë, Lube Boshkovski, dhe ai që kishte zbatuar urdhrat e këtij të fundit, Johan Tarçullovski. Nga ana tjetër, maqedonasit e kishin shpallur hero, për të gjitha të bërat dhe të pabërat ndaj shqiptarëve në konfliktin e vitit 2001. E pikërisht për këtë të fundit, ishte përgjegjësia komanduese që nuk e shpëtonte dot këtë njeri, edhe pse për lirimin e tij ishin të sigurt të gjithë maqedonasit. Pikërisht kështu ndodhi dhe ja që nuk përfundoi gjithçka sikurse e menduan shqiptarët.
Ndoshta nuk do të tingëllonte shumë absurde sikur hollësitë e vendimit të trupit gjykues të mos bëheshin publike. Kështu, komandanti i të gjitha aksioneve në vitin 2001, Lube Boshkovski, u lirua. Ndërsa për vrasjen e fëmijës gjashtëvjeçar dhe nëntë të tjerëve në Luboten, sipas Gjykatës së Hagës, kishte një rrethanë lehtësuese për Tarçullovskin: ishte oficer i ri dhe kishte zbatuar urdhrat dhe u dënua me vetëm 12 vjet burg. Dhe urdhër këtij njeriu, përgjatë gjithë konfliktit në vitin 2001, i ka dhënë vetëm ministri i Punëve të Brendshme të Maqedonisë, Lube Boshkovski.
Për një gjykatë ballkanike kjo nuk do të ishte edhe ndonjë hata e madhe, sepse do të arsyetohej me prezencën e korrupsionit, por një vendim i tillë i Gjykatës së Hagës nuk ka tjetër shpjegim, vetëm me gjendjen psikike të kryetarit të trupit gjykues ose aktakuzën shumë të dobët, të kryesuar nga zonja që inspekton Burrelin, për të parë se kush kafshon, kush përtyp e kush pret veshkë.

Juristët e dinë shumë mirë, ndërsa historianët e kanë hasur shpesh në studimet e tyre doktrinën e përgjegjësisë komanduese. Kjo doktrinë e përgjegjësisë komanduese është përcaktuar me Konventën e IV dhe të X nga viti 1907, ndërsa është zbatuar për herë të parë pas Luftës së Parë Botërore nga Gjykata e Lartë e Gjermanisë në gjykimin e Emil Muller, në Lajpcig. Muller u dënua, sepse nuk kishte parandaluar krimin dhe nuk kishte dënuar ata që bënë krimin. Përgjegjësia komanduese paraqet një formë të përgjegjësisë penale individuale, e cila bëhet nëse nuk ndërmerren masa: urdhërdhënësi është përgjegjës për krimet që kanë kryer vartësit e tij, nëse nuk ka mundur t‘i ndalojë ose dënojë (për dallim nga krimet që ka urdhëruar). Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, doktrina e përgjegjësisë komanduese është zbatuar pranë gjykatave ushtarake, duke u zhvilluar përmes jurisprudencës ndërkombëtare dhe asaj vendore.
Kjo shprehje u bë aktuale pas luftërave në ish-Jugosllavi. Përgjegjësia komanduese u kërkua ndaj shumë forcave të armatosura që mbrojtën pragun e derës së tyre nga Armata Popullore e Jugosllavisë dhe asnjë oficer i lartë i APJ-së deri më sot nuk është akuzuar për masakrat e tmerrshme, edhe pse çdo aktakuzë e Kryeprokurores së Gjykatës së Hagës ishte stolisur me këtë shprehje. Shtabi i Përgjithshëm i ushtrisë serbe ishte i kujdesshëm pas luftës në Kroaci dhe përdori forca paramilitare. Pas përfundimit të luftës në Bosnje e Kosovë, forcat paramilitare dhe komandantët e tyre nuk arritën të akuzohen për përgjegjësi komanduese, me faktin se nuk ishin forcë zyrtare e një shteti, ndërsa rasti i Boshkovskit është shumë më i pastër se loti.

“Heroi” Boshkovski

Sikur lirimi i Boshkovskit të ishte edhe fundi i kësaj aventure maqedonase, shqiptarët do të ishin të lumtur. Por, Boshkovski si ministër i VMRO-DPMNE, partia e të cilit është në pushtet, do të pritet në atdhe me ceremoni zyrtare. Ky njeri do të thotë para opinionit të gjerë dhe para nënave shqiptare të Lubotenit, se drejtësia ra në vend dhe se ata shqiptarë duheshin vrarë.
Lube Boshkovski, nëse jo ministër, do të bëhet këshilltar i lartë i Kryeministrit të Maqedonisë, Nikolla Gruevski, për të zbatuar me devotshmëri politikën e VMRO-DPMNE, politikë që keqtrajtoi, përdhunoi, vrau dhe masakroi zyrtarisht aq shqiptarë sa urdhëroi Boshkovski.
Në fund, Gjykata e Hagës nuk arriti të vërtetojë se kush i vrau shqiptarët në Luboten, policia apo ushtria. Ky është një leksion i mirë për pushtetarët aktualë, që aksionet e ardhshme të mos bëhen puro-policore, sepse me pjesëmarrjen e ushtrisë nuk do të mund të përcaktohet se kush vrau më shumë e kush më pak shqiptarë.

Lirimi i Boshkovskit

Bekri Ajdini — Thu, 10 Jul 2008 17:25:47 +0000

Zemërohen famlijarët e viktimave në Luboten

Familjarët e të vararëve në aksionin policor në fshatin Luboten thellë të revoltuar dhe përplot reagime negative pritën lajmin për lirimin e ish ministrit të punëve të brendshme Lube Boshkovski dhe dënimin me 12 vjet burg të Johan Tarçullovskit.

Ky dënim është pak për atë që kanë bërë këtu. Kam pritur dënim prej 30 vjet burgim”, thotë Elmaz Jusufi, babai i një prej viktimave të Lubotenit.Familjarët e të vararëve në aksionin policor në fshatin Luboten thellë të revoltuar dhe përplot reagime negative pritën lajmin për lirimin e ish ministrit të punëve të brendshme Lube Boshkovski dhe dënimin me 12 vjet burg të Johan Tarçullovskit. Dhëshmitari i parë në këtë proces dhe njëkohësisht i plagosur në aksion, 66 vjeçari Elmaz Jusufi me lot në sy ndoqi procesin e shqiptimit të dënimit. Fjalën e fundit të prokurorisë së Hagës e cilësoi si joobjektive. Ai thotë se Boshkovski dhe Tarçullovski duhej të merrnin dënim maksimal.

“Un e kam menduar të paktën ndër 30 vjet mos të jenë asnjëri për atë që kanë bërë. Maqedonët mos të habiten e të thonë se çka u bë. Ajo çka ka bë ai këtu pak është ai dënim, pak është”, thotë babai i viktimës Rami Jusufi, Elmaz Jusufi. Elmaz Jusufi në vitin 2001 ka përjetuar dhimbjen e dyfishtë pasi iu vra edhe djali 33 vjeçar, Ramiu i cili ka lënë jetimë katër fëmijë. Shtëpia e tij gjatë aksionit shtatë vite më parë ishte e para që u sulmua në orët mëngjesit. Përfundimi i procesit gjyqësor Boshkovski Tarçullovski kishte mbyllur në shtëpi banorët e fshatit.Ata reagojnë ashpër ndaj vendimit të marrë. Qenan Jusufi, banorë i Lubotenit, totë se nuk dinte se çfarë dëshmie duhej kundër Boshkovskit, kur tërë bota e ka parë mbi fshat duke komenduar me forcat policore. “Ai bënte me dorë, shkoni atje e atje, dhe ai tash po del i pafajshëm. Unë nuk mund të kuptojë se si mundet komandanti mos me e gjykuar, ndërsa ushatrin po”, thotë Jusufi.

Por lirimi i Lube Boshkovskit gëzoi trupin kordinativ që do të organziojë pritjen e tij pas kthimit nga Haga. Ata shprehën keqardhje për shqiptimin e dënimit prej 12 vjet burg për Tarçullovskin. Me këtë sipas tyre Tribunali I Hagës dëshmoi se në Maqedoni funksion drejtësia. “Ndodhi që të gëzohemi për një pjesë të vendimit gjyqësor me të cilën lirohet heroi maqedonas Lube Boshkovski por shpreh keqardhje për shkak të vendimit për dënimin e Tarçullovskit”, tha Mirosllav Spirovski. Sa i përket dënimit të Tarçullovskit vlerësojnë se ai është dënuar në mënyrë të padrejtë dhe do të vazhdojnë me përkrahjen për të me qëllim që drejtësia të del në shesh. Në gusht të vitit 2001 në aksionin policor në fshatin Luboten u vranë 10 civilë në mesin e të cilëvë edhe një fëmijë 6 vjecar. Eshtrat e tyre prehen në kompleksion memorial të ndërtuar nga vetë banorët e fshatit në vlerë prej 80 mijë euro.

Artikull i publikuar ne telivisionin

Agim Morina “Tre ditet e djallit “

Gzim Emini — Sat, 01 Dec 2007 10:06:10 +0000

Shkup, 25 dhjetor – Tragjedia e Lubotenit, lufta që nisi dhe mbaroi duke lënë pas shumë pyetje pa përgjigje. Libri “Tre ditët e djallit”, nga autori Agim Morina rreket të nxjerrë në pah të vërtetën, arsyet e shkatërrimin të Lubotenit, realitetin e këtyre ngjarjeve rrëqethëse, rrahjet dhe masakrat qe janë bërë në këtë fshat. Sipas recensentëve, vepra do të kontribuojë që të mos harrohet asnjë detal nga ngjarjet e Lubotenit dhe nëse ish-ministri Lube Boshkovskit dhe bashkëpunëtori i tij, Johan
Tarçullovski, arrijnë te shpëtojnë nga dënimi i merituar autori tenton që “Tre ditët e djallit” të jetë gjykatës i ndërgjegjes se tyre.

Click here to view the embedded video.

Perkujdesje per femijet e “branitelleve”, harrese per te deshmoreve

Bekri Ajdini — Sun, 24 Dec 2006 16:17:59 +0000

PADREJTESI EDHE NDAJ JETIMEVE

Qeveria, nisi me projektin per perkujdesjen e familjeve dhe femijeve te

“branitellave”, ndersa femijet dhe familjet e deshmoreve shqiptare i kane

harruar edhe Qeveria, edhe partite politike, edhe shoqatat e luftes

Me nje shfaqje teatrore dhe ndarjen e dhuratave per vitin e ri, nisi te premten projekti i Qeverise “Te gjithe jemi nje”, projektky kushtuar femijeve te “branitellave” dhe femijeve te viktimave qe humben jeten ne fatkeqesine ajrore me presidentin Boris Trajkovski. Nenkryetari i Qeverise, Zoran Stavrevski, tha se ky eshte nje projekt qe do te zgjase dhe familjet e “branitellave” nuk do te harrohen. “Per femijet dhe familjet e tyre do te perkujdesemi ashtu sic premtuam”.

Por, per familjet dhe femijet e deshmoreve shqiptare qe humben ne konfliktin e

2001-it, nuk eshte e njejta situate. Per ata, nuk kujdeset askush.

Stavrevski thote se Qeveria, po kujdesemi per te gjithe femijet ne shtet. “Marrim

masa per te gjithe femijet, pavaresisht se kujt feje dhe nacionaliteti i perkasin”, tha ai,

duke mos u pergjigjur, se si dhe cfare po ben Qeveria per femijet e deshmoreve shqiptare.

Edhe, Kadri Jashari eshte nje femije jetim. Atij ia vrane te atin ne masakrat e Lubotenit, kur Kadriu, akoma ishte ne barkun e se emes. Per te, nuk ka as shfaqje teatrore, as dhurata nga babadimri per vitin e ri, as libra, as nje strehes te ngrohte, madje shpesh here nuk ka as ushqim te mjaftueshem. Ai jeton me gjyshin ne nje shtepi me dysheme te betonte. Asfaltet dhe trotuaret e rrugeve te Shkupit jane te lemuara, ndersa dyshemeja e shtepise se tij, eshte shume e ashper, pasi ka vetem nje shtrese betoni dhe asgje me shume.

Gjyshi i tij, Qani Jashari thote se per ta jane kujtuar vetem tre muajt e pare te pas luftes, dhe qe atehere, edhe pse kane kaluar pese vjet, askush nuk ka shkuar t’i shohe e t’i pyes se si i kane hallet, e jo me t’i ndihmoje.

Kadriu, i cili mban emrin e te atit qe ia vrane “branitellat” ne shtepine e tij, nuk ka as certifikate, nuk eshte i regjistruar ne gjendjen civile. Gjyshi i tij sqaron, se nuk ia regjistrojne nipin pasi nuk e ka te atin. As, libra per djalin nuk ka, te gjithe e kane harruar…

Qeveria dhe Stavreski, kane nisur me projektin “Te gjithe jane nje”. E si mund te jene nje, kur njeri prej femijeve te “branitellave”, shpreh deshiren qe babadimri t’ia leshojne nxemjen ne banesen qe ia ka dhene qeveria dhe Stavrevski thote se se shpejti do ta rregullojne dhe kete problem dhe ata do te kene nxehje. Nderkaq, deshirat e Kadriut mbeten vetem endrra te nje femije, te cilat as nuk i degjon kush, e jo me t’i realizoje.

I ngjashem me jeten dhe endrrat e Kadriut pese vjecar, eshte edhe fati i dhjetera femijeve te deshmoreve shqiptare qe rane ne konfliktin e vitit 2001. Ata jane harruar tashme pese vite njejte si prinderit e tyre, emrat e te cileve kujtohen vetem ne fushata elektorale.

Kadri Jashari (5) nga Lubeteni jeton pa asnje dokument identifikimi

Djemte ua vrane, jetime u mbeten pa prind

Shkup, 6 qershor - I paregjistruar si i gjalle, pa asnje dokumentacion identifikimi rritet Kadri Jashari ne fshatin Lubeten te Shkupit. Kadriu pese vjecar eshte shnderruar ne bonjak ende pa lindur. Sot ai mban emrin e babait te tij Kadriut, qe u vra nga forcat policore ne vitin 2001.

Tre muaj pa lindur djali, policet maqedonas ne shtepi e pushkatojne Kadri Jasharin (31). Por, kur ne familjen Jashari lind djale, ne shenje respekti dhe revolte, e pagezojne ate me emrin Kadri. Pese vjet pas, ne kujtesen e gjyshes Xhevrije (70) eshte ende shume i fresket momenti, kur nena e tij menjehere pas lindjes e ka leshuar ne prehrin e saj dhe eshte larguar nga shtepia.

Ne mungese te dy prinderve, Kadriu edhe sot e kesaj dite mbetet i paregjistruar, pa asnje dokumentacion identifikimi.

Gjyshi Qaniu (70) duket shume i lodhur nga jeta dhe i merzitur per dy djemte e vrare, Bajramin (33) dhe Kadriun (31) ne konfliktin e vitit 2001.

Thelle ne shpirt ndjehet i lenduar. Pese vite askush nuk ka trokitur ne deren e tyre per t’i vizituar. Ndjehet i harruar nga te gjithe dhe i lene pas dore.

Me nje denesje rrefen rastin kur i eshte kerkuar te deklarohet se djali i ka vdekur. “Nuk mund te marr certifikate vdekje per djalin. Me eshte kerkuar qe te deklarohem se djali im ka nderruar jete nga dita. Edhe sikur ta di se kurre nuk do te mund ta regjistroj nipin, nuk do ta bej nje gje te tille. Djalin ma vrane forcat policore maqedonase ne konfliktin e vitin 2001″, tregon plaku shtatedhjetevjecar.

Sot e gjithe barra bie mbi supet e gjyshit dhe gjyshes. Ata nuk marrin as pension qe te mund t’ia plotesojne kushtet elementare per jete Kadriut, nderkohe qe duhet perkujdesur edhe per dy vajzat bonjake te djalit Bajramit, te vrare gjithashtu ne vitin 2001.

Ne mungese te dokumentacioneve, te gjitha kontrollimet te mjeku duhet t’i kryejne privatisht. Kohe me pare, Kadriu tre jave ka qene i shtrire ne Kliniken Infektive. Te gjitha kontrollimet dhe ilacet eshte dashur t’ia paguajne privatisht.

Gjyshja Xhevria nuk mund t’i kontrolloje emocionet. Lotet ne fytyren e saj shetisin lirshem. E ka shume te veshtire te vazhdoje te jetoje pas vrasjes se dy djemve. Thote se eshte e lodhur nga jeta. Ndjehet shume keq dhe e lenduar thelle ne shpirt kur Kadriu kthehet nga loja me shoket.

Kryefamiljarit Qaniut, nuk i ka mbetur dere pa trokitur per te kerkuar ndihme. Tani ai nuk din me se ku te drejtohet. Eshte lodhur nga kerkimi. Eshte i detyruar te qendroje ne shtepi dhe te prese denimin per fajtoret qe ia vrane dy djemte.

“Zgjidhjen e fundit e kisha te shkoj ne Tetove te Ali Ahmeti dhe kisha shprese se do te me ndihmoje te pakten per regjistrimin e nipit. Kot u mundova deri atje. As qe me doli para syve. M’u arsyetuan se nuk eshte ne seline e partise”, thote kryefamiljari.

Artikull i shkruar nga Anila DISHA, Hajrie Azemi ne gazeten

LUFTA E 2001 LA PASOJA TE RENDA TEK JASHARAJT

Buken time e ndali, femijte e vellaut nuk i le ne rruge

“Kafshate qe s’kaperdihet eshte or vella mjerimi, kafshate qe te mbete ne fyt e te ze trishtimi”, eshte kjo nje fraze e qelluar per familjen Jashari nga fshati Lubeten., e cila jeton ne kushtet te pavolitshme per jete. Por, megjithate shpresa per jete dhe vullneti per te jetuar, si te tjeret nuk eshte shembur nga zemrat e tyre bujare. Ata thone, se ndoshta do te vije nje dite, kur lumturia do te zevendesoj brengat e tyre per jete me te mire. Krahas “fukarallekut” te tyre ata i qelloj edhe bresheria e armeve te konfliktit te vitit 2001.

Arma eshte e ftohte, ajo vret te ri e pleq. Arma nuk zgjedh, po njejt si dora mizore e atyre qe nuk kane meshire ndaj njerezve.

Ne konfliktin e vitit 2001 disa dite Lubeteni “ndricoi” nga flaka e armeve, ndezja e shtepive, oshetima e armeve. Ne ato dite shume njerez humben te afermit e tyre, humben babane, vellane e vetem, djalin….E ne kete rast duhet ta cekim tragjedine e familjes Jashari nga Lubeteni.

Familja e Jasharajve, si shume familjeje te tjera te ketij fshati perjetuan momentet me rrenqetheese ne jeten e tyre.

Kryefamiljari i Jasharajve

Qani Jashari, 76 vjec, kryefamiljari kesaj familjeje na deshiroi mireseardhje te perzemerta, se deri tani askush nuk i kishte vizituar. Thuajse me padurim kishte pritur nje vizite te tille Qaniu, se deri atehere nuk i kishte vizituar askush. Ai menjehere fillon te flaes per momentet, kur i humbi djemt e tij.

Ne ato momente te bisedes nderhyn menjehere edhe gruaja e tij Xhevrie Jashari 66 vjece dhe djali i tij Ajeti. Ai ne menyre te revoltuar tregon per humbjen e vellezerve te tij ne luften e Maqedonise.

” Mi vrane vellezerit para syve, Bajramin 37 vjec, i cili i la dy femije, Suela 7 vjec, Mirsad 6 vjec dhe gruan e tij Safie. Ma vrane edhe vellane tjeter 35 vjec Kadri Jasharin, ku gruaja e tij ishte shtatezene” thote Afet Jashari. Ai me tej shton, se ajo lindi djale dhe ne per mos te shuar ate, ia kemi lene emrin e tij Kadri. Por i vogli Kadri lere qe nuk e pa asnje here babane e vet, por edhe vetem dy muaj ndenji me nenen e vet, se ajo nuk mund ta rrise edhe pak, se nuk mund te qendroje “gruaja pa burre” disa dite. Ajo e la femijen dy muajsh dhe shkoi u martua diku, t’i rrise femijet e dikujt , ndersa per femijen e vet me nuk u interesua asnjehere. Asnjehere nuk pyeti per ate femije, per Kadriun qe e la dy muajsh, e tash eshte bere 4 vjec e gjysme” rrefen Ajeti.

Qaniu me syte plot lote tregon, se si ishin duke vene duhan tere anetaret e familjes Brenda ne dhome dhe ishin ndegjuar disa britma nga jasht, ku i kishin vrare disa familjare te tyre, dhe pasiqe i kane vrare i kane shkele me autoblinda. Me degjimin e britmave te tyre, ata kane filluar te ikin dhe te leshojne shtepine e tyre. Duke ikur, per te shpetuar shpirtin e tyre, se kishin ve benzin per t’ja djegur shtepine, ata zbrisin nga dritarja, ku policia maqedonase i vret Kadri Jasharin 35 vjec dhe Bajram Jasharin 37 vjec. Vec ketyre, policia ia ka djegur edhe lopet. Keshtu tri dite nuk kane lejuar policia maqedonase qe t’i varrosin, ndersa pas tri diteve me lejen e Nato-s ata i kane varrose, ku edhe jane dhene drejtpersedrejti ne televizionin SNN. Ne momentet e varrimit “ata” ende nuk ishin “ngope”, qe i kishin vrare dhe perseri nuk kishin te ndalur krismat e armeve.

Djali kerkon babane

Kadriu i vogel qe kishte mbetur pa te dy prinderit, tani e dinte , se baba e ka plakun Qani. Ai shume here i pyet te afermit, pse une e kam aq babane e vjeter, kurse krejt moshataret e mi i kane me te ri, dhe per kete disa shoke i kane thene , se “ti je i Kadriut, nuk e ke baba Qaniun”. Kadriu i vogel, tani ka mbete edhe pa prind edhe pa dokumente. Ai eshte i shkruar ne emer te nenes se vet, por prinderit atehere nuk ishin te kurorezuar dhe nuk mund te marre certifikaten e lindjes.

Nena me syt plot lote

Xhevrie Jashari nena e Kadriut thote” nje vit kemi ndenjur ne cimente, aty kemi fjete. Nga humbja e djemve, kemi humbur edhe vetedijen, as buke nuk kemi ngrene, jemi habitur nga ana partiake qe njehere nuk ka ardhur per te na shikuar, se ku po jetojme. Gjithe familjeve i kane ndihmuar, kurse neve jo, ndoshta pse e kemi mbiemrin Jashari, po mendojne qe jemi familjare te Jasharajve te Prekazit.

Ajo me tej shton se asgje nuk me ishte dashur, po t’i kisha djemt e mije, ne najlon kisha jetuar, vetem t’i kisha djemt e mije te gjalle, e mos t’i shihsha nipat e mbesat e mije duke kerkuar prindte e tyre, e ata nuk kthehen dot. Pse zoti nuk na mori neve pleqve, por ata ne ate moshe aq te re. Kadria i vogel edhepse nuk e di kush jane maqedont, kur i takon ne rruge, ai ik” thekson Xhevria.

Eshte mjaft moment rrenqethes, edhe kur tregon Xhevrija , se si ish kryetari i komunes se cairit, Arce Milenkov, ka dale ne rruge i veshur me shorca dhe grate i ka ofenduar me fjale vulgare. Familjaret Jasharaj deklarojne , se Petko, Mlladeni dhe Llaza kane qene organizator te kesaj turbullire, dhe ata i kane dite krejt me emra, dhe sa anetare kane vdekur.

Keta jetima nuk kane as te ardhura, vetem se Mirsad 6 vjec merr 1 300 denare, i cili me pare ka marre, 2 400 denare, por pasiqe i “paska vdekur prindi”, ia kane zbrite.

Ata ne fund thone se rrefimet tona nuk marrin fund, kur i rikujtojme ato momente rrenqethese. Neqoftese na vjen mundesia edhe ne Hage deshirojme te shkojme per te treguar te verteten, edhe pse frikesohemi qe nuk mund te kthehemi perseri ne shtepi, por prap jemi dakord te tregojme te verteten.

JETIMET E LUBETENIT

Elmaz Jusufi: O ZOT, PSE NUK ME MORE MUA, POR DJALIN TIM?

Jeta eshte e tille , perplot sfida e labirinte, qe te disa njerez sjellin fat, mirepote te tjeret sjellin edhe fatkeqesi. Ne fshatin Lubeten te Shkupit 63 vjecari

Elmaz Jusufi afer tete viteve qe po qendron i shtrire ne shtrat. Elmaz Jusufi para tete viteve kishte rene nga nje peme(arra), e cila kishte qene 2 meter largesi, ku qe aty ju kane thyer disa unaza te boshtit kurrizor. Per Elmazin qe ne ate moment moren fund disa gezime familjare.

Nuk mund t’i kryej as sherbimet e veta, pa ndihmen e dikujt

Ai nuk mund ta gezoje as trupin e vet. Nuk mund, as te leviz pa ndihmen e dy personave. Elmazi qendron rregullisht i shtrire ne shtrat duke pire duhan,

ne dhomen e tij te ftohte. Edhe gishtat e tij te dores ishin nxire nga duhani.

C’te beje i gjori tere diten? Si t’i kaloje keto dite te ftohta dimri? Cigarja eshte ajo, qe per disa minuta te largon nga keto vuajtje te perditshme qe i kane.

“Ne kete dhome te ftohte afer tete viteve qe qendroj i shtrire ne shtrat, se nuk mund te levizi aspak vetem. Per cdo gje per te levizur me ndihmojne dy persona, edhe gruaja edhe mbesa ime” thote kryefamiljari i kesaj shtepie Elmaz Jashari.

Plaga me e rende, vdekja e djalit

Elmazi jeton se bashku me gruan e vet Zejnepe Jusufi 60 vjecare, rejen e tij Elvie Jusufi, tri mbesat Elmedinen 13 vec, Ermira 10 vjec, Zyliha 9 vjec dhe nipi i tij Emrah 6 vjec. Elmazi kishte vetem nje “drite te syve”, vetem nje shprese dhe ajo “drite” me ju shua. Rami Jusufin, djalin e Elmazit ne konfliktin e vitit 2001 e kishte vrare policia maqedonase ne mes te dhomes. Ramiu kishte qene student i vitit te dyte te bujqesise.

Me syte plot lot Elmazi shprehet ” Policia maqedonase ma vrau djalin para syve te mi, para femijeve te tij. Vdiq atehere , kur iu desh me shume femijeve te vet. Pse nuk me mori Zoti mua, por e mori ate, ne ate moshe aq te re. Rreth tete vite qe po qendroj i shtrire ne shtrat, po i mundoj te gjithe, nuk i duhem me askujt, dhe e vrane ate qe iu desh femijeve te tij dhe gruas se tij, qe ne moshe aq te re mbeten pa perkrahjen e babait, burrit”.

Tash per keta femije te vegjel kujdeset nena e tyre Elvia, e cila sakrifikon gjithcka vetem per nje dite me te “bardhe”, se keto dite. Femijet ndihen shume keq qe nuk ka edhe kush t’i mesoje. Po te ishte babai i tyre do t’i kishte ndihmuar, se shume kishte pas deshire qe femijte e tij te mesojne. E tash qe nga shtrati Elmazi mundohet t’ja tregoje ndonje detyre me aq sa din, se nena e tyre duhet t’i kryej punet e shtepise. Po ashtu ketyre femijeve , as per libra deri tash askush nuk i ka ndihmuar. Krejt vet ia sigurojne me aq sa kane mundesi.

Te ardhura te pakta

Elmazi 35 vite kishte punuar ne institucionin e bujqesise. Kjo familje shtate anetareshe , po e kalon muajin me shume veshtiresi, me 6 mije denare te pensionit invalidor te Elmazit. Vec kesaj Zejnepja merr edhe tre mije denare per kujdesin e burrit te saj. Ku gjysma e ketyre te hollave shkon per barna te Elmazit dhe Zejnepes qe eshte e semure nga zemra.

Shoqata humanitare” Kalliri i miresise” jep vetem atehere kur ka dhe vetem per femiun e vogel. Te ardhura tjera nuk kane, as nga shoqatat humanitare, as nga te afermit.

Elmaz Jashari ne menyre shume te revoltuar thote ” se asnjehere nuk kane ardhur, as ndonje parti per te na shikuar se ku jemi, a kemi nevoje per dicka , se ne kohe te luftes vdiq djali”. Ne fund te bisedes sone i falemnderohet vetem PDSH-se, gjegjesisht Gezim Osdrenit qe ka ardhur dhe i ka shprehur ngushllime per vdekjen e te birit te tij.

Elmazi ne fund te bisedes apelon deri tek ata qe kane t’i ndihmojne me aq sa kane mundesi femijeve jetima, se per vete nuk i shkon mendja edhe pse ka nevoje.

Ishte pak moment rrenqethes ne biseden me Elmazin, se me syt plot lot fliste duke rikujtuar djalin e tij te humbur, te cilit perseri shpresat nuk i kane vdekur, shpreson qe nje dite do t’i kthehet djali i tij, edhepse e verteta dihet.

Artikull i shkruar nga Lindita SEJDIU me daten 11 dhe 13 dhjetor 2005 ne gazeten FAKTI

Lubeteni me stadium te ri

Bekri Ajdini — Fri, 28 Jul 2006 15:54:50 +0000

Hapje solemne e stadiumit te ndertuar ne Lubeten

Ne fshatin Lubeten, ne menyre solemne u hap stadiumi per futboll te vogel. Projektin e stadiumit e ka financuar komuna e Butelit dhe ka kushtuar dhjete mije euro. Ka gjatesi prej 32 metra, gjeresi 22 metra dhe eshte e rrethuar me tel qe lartesia e tij eshte 3 metra. Gjate hapjes solemne te pranishem ishin banoret e fshatit Lubeten dhe kryetari i komunes se Butelit, Petre Latinovski, i cili e peruroi kete stadium. “Kjo eshte ne te mire te fshatit. Femijet ketu do te kene mundesi qe ta kalojne kohen e lire dhe se kjo nuk eshte marketing politik, por vetem nje aktivitet nga ana jone”, tha Latinovski.

Agim Jusufi, kryetar i Keshillit te komunes se Butelit tha se jane te kenaqur me kete stadium sepse tani ju eshte dhene mundesia qe te rinjte te luajne futboll ne te dhe nuk do te luajne neper rruge apo ne ndonje lendine te fshatit.

Xhezmi Abdurrahmani drejtor i shkolles fillore tha se “ky vend dikur ishte vetem nje lendine ku luanim ne futboll. Gjate festes se Bajramit ketu organizonim turne, e cila ishte tradicionale per fshatin tone”.

Artikull i shkruar nga Arbesa ABAZI ne gazeten